Reactie op Groei en Bloei

Na het artikel in de Groei en Bloei ontvingen we deze reactie. We vinden het bijzonder leuk en willen dit graag met u delen:

Geachte heren van Tuiketuike.

De manier zoals u schrijft over het onderhoud en werken in de tuin voelt als een soort thuiskomen. Zo lang als ik mij kan herinneren zijn er vanuit mijn omgeving opmerkingen geplaatst over de manier waarop ik werkte in onze tuin.

Het was te vol, overal liepen kronkelige paadjes door de tuin, niets stond op kleur en hoog en laag rommelde maar wat door elkaar. Dus terwijl ik heel gelukkig door de tuin liep en mij steeds weer verbaasde over de schoonheid en kracht van moeder natuur werd er op de eerste de beste verjaardag ( toen men nog de moeite nam een rondje tuin te doen) direct weer commentaar geleverd over hoe dicht alles op elkaar stond e.d. Sinds mijn lidmaatschap bij groei en bloei weet ik dat er meer mensen zijn die tuinieren op de manier zoals ik het doe, maar dat zijn er maar weinig. Als wij onze tuin openstellen tijdens een opentuinweekend. moet ik altijd weer uitleggen waarom de tuin eruit ziet zoals ze er uit ziet. Dat is namelijk heel natuurlijk, zonder meststoffen, de planten zoeken zelf een plaatsje waar ze willen groeien, en meestal is dat een mooie plek, dus laat ik ze staan.

Geen vissen in de vijver maar de waterdieren die er van nature in voorkomen, en dus heel helder water en geen pomp is nodig. Vogels te over en noem maar op. Het is dan prettig om te lezen dat er tuinarchitecten zijn die het hoog in hun vaandel hebben staan om bij meerdere mensen een natuurlijke tuin aan te leggen. Heren ik dank u voor het stuk in het blad want dat voelde oprecht als thuiskomen en gelukkig ben ik niet alleen.

Hartelijke groeten,

Ans Vriesman-van der Blom,