Oldtimer

Een tuinman heeft van oorsprong een nauwe band met de natuur!

Naarmate de tijd versteken is, is er met de komst van techniek een beeld ontstaan dat de hedendaagse hovenier een soort “groene’ bouwvakker is. Iemand die je tuin uitgraaft met machines om vervolgens je terrastegels te straten met de precisie van een tegelzetter.

Op weg naar een tuin reed ik achter een Maserati. Persoonlijk heb ik niet zoveel met auto’s maar in dit geval was ik wel onder de indruk, mooie vormgeving, grijs metallic , brede banden, ja een chique ding. Wachtend achter de Maserati viel mij ineens op dat één achterlicht niet functioneerde. Het idee de moeder aller auto’s voor mij te hebben staan met een defect, resulteerde voor mij in een gevoelsmatige afbreuk.

Wat heeft dit nu weer met een tuin te maken?

Met de komst van de ‘moderne’ tuinman is er ook een trend ontstaan waarmee tuinen worden gezien als hoogwaardige bouwwerken bomvol techniek. Tuinen die vallen of staan bij intensief onderhoud. Planten welke het zonder beregening niet redden en bomen die s winters een ‘das’ om moeten omdat ze anders het voorjaar niet halen, hagen zo strak alsof het onmogelijk een plant lijkt en gazons zo groen alsof het kunstgras is.

Wanneer dit soort tuinen een ‘kapot’ achterlicht oploopt overvalt mij hetzelfde gevoel van afbreuk.
Gelukkig zijn er ook mensen die houden van oldtimers, een auto waarin je s winters met de hand-shoke moet rommelen en dit je het eerste kwartier bij de les houd. Auto’s met vanzelfsprekende kwaaltjes die eigenlijk wel charmant zijn.

Tuike-tuike tuinen zijn wat mij betreft de oldtimers onder de tuinen. Tuinen waarin je werkt wanneer je zin hebt en je een ‘kapot achterlicht’ met een tik weer op gang krijgt. Tuinen waarin planten het best eens droog mogen hebben en de tuinman van natuur houdt i.p.v. techniek.